Γιουβαρλάκια (συγγνώμη, μπερδεύτηκα)
Κιμάς ανάμικτος μοσχαρίσιος ή χοιρινός (ό,τι ξέμεινε στο χασάπικο) το τονίζω αυτό.
Αβγά –όχι κλούβια γιατι σας βλέπουμε στα επείγοντα. Να έχουν λήξει πάντως.
Κρεμμύδια (από χωματερή λαϊκής)
Σκόρδο απ την ίδια πηγή
Μοσχοκάρυδο
Μοσχοφίλερο (για σας)
Λάδι, (αν τελείωσε το φυσιολογικό βάλτε το αντιηλιακό το προπέρσινο).
Μάτια κουζίνας γιατί ΠΟΤΕ δεν έχω ξανακούσει γιουβαρλάκια σε γκαζάκι).
Ρύζι (ό,τι να ναι)
ΕΚΤΕΛΕΣΗ ( ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ ΦΑΝΕ):
Κοιτάζουμε επίμονα τον κιμά. Του κάνουμε κόρτε. Αν δεν λιώνει τον σπάμε στο ξύλο (με ξύλινη κουτάλα). Αφού κάτσει φρόνιμος τον ρίχνουμε σε κατσαρολικό με αντιηλιακό λάδι και τα κρεμμύδια που μοιάζουν με gremlins. Πετάμε και βαλσαμικό λάδι για γκουρμεδιά (ληγμένο πάντα, για δίαιτα είναι). Ρίχνουμε σκόρδο. Σωτάρουμε μέχρι να βαρεθούμε. Αμολάμε το ρύζι και συνεχίζουμε σωτάρισμα. Αφού τα αποσύρουμε σε αποσύνθεση τα ξανακοιτάμε και τα ξεματιάζουμε. Αν δεν μετουσιωθούν σε κάτι στρογγυλό τα παίρνουμε με τις χερούκλες μας και φανταζόμαστε ότι είναι anti-stress balls. Όταν πάρουν το σωστό σχήμα τα πετάμε με ρακέτες στην κατσαρόλα. Ανοίγουμε όποτε θυμόμαστε την κατσαρόλα και τα ξεματιάζουμε. ‘Όταν ΔΕΝ παραπέμπουν σε σόλα τα προσφέρουμε στους καλούς μας φίλους με όσο μοσχοφίλερο περίσσεψε.